Deontologie-advies Advies 106

De kwestie betreft de interpretatie van het Nationaal Reglement van 7 december 1989 i.v.m. de voorafgaande kennisgeving van de betekening, het aanwenden van een rechtsmiddel en de uitvoering van gerechtelijke akten en beslissingen.

Voor zover als nodig verwijs ik naar de principes, waarmee rekening dient gehouden volgens dit Nationaal Reglement, in de aanhef vermeld nl. de noodzakelijkheid voor de advocaat de belangen van zijn cliënt zo goed mogelijk te behartigen en deze zelfs te stellen boven zijn eigen belangen, die van een andere advocaat of die van de balie in het algemeen en de vereiste voor de advocaat zich tegenover zijn confrater confraterneel en loyaal te gedragen.

In casu gaat het om een vonnis dd. 23 maart met een veroordeling tot 10.000 BEF schadevergoeding en de kosten.

Op 31 maart schrijft Mr A. een fax, die Mr B. erkent ontvangen te hebben, met de volgende inhoud :

Op deze brief wordt door Mr B. niet gereageerd, tenzij dat hij de kosten opvraagt bij zijn cliënt, die twijfelt of beroep zou ingesteld moeten worden. Hij reageert echter niet tegenover Mr A.. Op 23 september verneemt hij van zijn cliënt dat er een betekening is geweest van het vonnis op 19 juni en bevel op 21 september.

Daarop worden de kosten betaald, zoals in het vonnis begroot, doch Mr B. meent dat hij of zijn cliënte niet gehouden zijn tot betaling van de kosten van betekening en bevel.

Hij doet zijn beklag over de houding van zijn confrater.

Hij schrijft o.m. in zijn brief van 29 september aan zijn tegenstrever dat hij nooit gemeld heeft dat zijn cliënten zouden berusten, dat hij moest verwittigd worden vóór de betekening, dat hem de datum van betekening moest kenbaar gemaakt worden en dat bij afwezigheid van reactie van zijnentwege er opnieuw een verwittiging moest komen dat er zou uitgevoerd worden, met name dat er instructies werden gegeven aan de gerechtsdeurwaarder met het oog op de uitvoering.

Artikel 3 van het Nationaal Reglement van 7 december 1989 stelt :

Er dient opgemerkt te worden dat er reglementen zijn van bepaalde lokale balies, zoals deze van Antwerpen en van Hasselt waar een meer uitgebreide verwittiging en met name twee verwittigingen in bepaalde gevallen noodzakelijk zijn (zie STEVENS, J. Regels en gebruiken van de advocatuur te Antwerpen, nr 1008).

In Antwerpen is deze bijkomende verwittiging echter slechts nodig wanneer er een reactie is geweest op de eerste brief van de advocaat die een verwittiging ontving.

Wanneer hij niet reageert, is geen bijkomende verwittiging noodzakelijk.

Eigenlijk moet ik zeggen, WAS een bijkomende verwittiging niet nodig want de Antwerpse balie heeft het reglement van 30 mei 1988, Betekening van een gerechtelijke beslissing I, afgeschaft (Mededelingen 2 1999-2000, pag. 78), zodat ook in Antwerpen slechts het Nationale Reglement als regel behouden blijft.

Dit Nationaal Reglement voorziet niet expressis verbis in twee verwittigingen en ik zie ook geen reden om een bijkomende verwittiging, die niet in het reglement bepaald is, ingang te doen vinden zelfs wanneer men de stelling van Mr B. zou volgen het Nationaal Reglement "in logische en grammaticale zin" interpreterend.

Blijkt dat Mr A. verwittigde dat hij na bepaalde datum zou uitvoeren (en niet enkel betekenen), wat als een voldoende verwittiging, onder de termen van het Nationaal Reglement te beschouwen is.

Het behoort de advocaat zijn cliënt te verwittigen

1) dat een betekening of uitvoeringsprocedure zich aankondigt, en 2) dat de cliënt zijn advocaat op de hoogte dient te brengen van de datum van betekening, met het oog op een eventueel beroep.

M.i. kan Mr A. dan ook niets verweten worden.


Jo Stevens
Bestuurder departement deontolog