TAG-592: Beslissing 17 februari 2021

Advocaat laat zijn cliënte onder valse voorwendselen gelden storten op een door hem geopende rubriekrekening. Daarna gebruikt de advocaat deze gelden voor eigen doeleinden, terwijl hij, op het ogenblik dat zijn cliënte deze gelden terugvroeg, tegen zijn cliënte gelogen heeft over de redenen waarom hij de rubriekrekening niet kon liquideren in haar voordeel en over het feit dat die rekening tussen bepaalde data permanent op nul had gestaan.

Uit geen enkel stuk blijkt dat zijn cliënte door de advocaat werd geïnformeerd over de opeenvolgende overschrijvingen van de rubriekrekening naar rekeningen van de advocaat voor eigen doeleinden, en evenmin is gebleken dat de cliënte ooit een andere bedoeling zou gehad hebben dan die gelden geblokkeerd te laten op de bewuste rubriekrekening.

Bij onderzoek van de drie derdenrekeningen van de advocaat kon vastgesteld worden dat binnengekomen derdengelden vaak niet werden doorgestort aan de juiste bestemmeling en integendeel door de advocaat ook werden gebruikt voor eigen doeleinden.

De feiten worden door de advocaat niet betwist.

De tuchtraad tilt zwaar aan de ten laste gelegde, bewezen en niet betwiste feiten.

Uit het voorliggende dossier blijkt dat de advocaat systematisch gelden, bestemd voor zijn cliënten, heeft aangewend voor eigen doeleinden, waarbij de cliënten werden voorgelogen of in het ongewisse gelaten.

Het aanwenden voor eigen doeleinden van gelden die voor de cliënt zijn bestemd, zonder medeweten van de cliënt, dewelke cliënt dan nog wordt voorgelogen en opzettelijk misleid, vormt een zeer ernstige inbreuk op de beginselen van waardigheid, rechtschapenheid en kiesheid die aan het beroep ten grondslag liggen.

Financiële problemen in hoofde van de betrokken advocaat kunnen en mogen op geen enkele manier dergelijke ongeoorloofde en ondeontologische handelswijze verrechtvaardigen.

De tuchtraad meent dan ook dat ten laste van de advocaat de zwaarste sanctie te moeten uitspreken, met name de schrapping.