TAG-281: Beslissing 19 maart 2014

De voorlopige bewindvoerder stelde vast dat de verblijfskosten van de beschermde persoon niet werden betaald en dat er ook geen bankrekeningen meer waren. De advocaat-schuldbemiddelaar bleek ook na afsluiting van de schuldbemiddeling echter de gelden toekomend aan de beschermde persoon, te blijven ontvangen en wendde deze gelden aan voor persoonlijk gebruik.

De advocaat werd door de stafhouder aangemaand om binnen de 8 dagen over te gaan tot betaling op de rekening van de voorlopige bewindvoerder van de door hem ten onrechte ontvangen gelden. Op dat ogenblik is ook het tuchtonderzoek gestart doch de aangetekende brief met betrekking tot de batonnale injunctie is teruggekomen met vermelding “niet afgehaald”. Ook aan volgende brieven, zowel aangetekend als per gewone post, werd geen gevolg gegeven.

Inmiddels was de voorlopige bewindvoerder gedagvaard én veroordeeld tot het betalen van de achterstallige verblijfskosten van de beschermde persoon. De advocaat werd in deze procedure veroordeeld tot tussenkomst en vrijwaring, maar bekwam gemak van betaling. De voorlopige bewindvoerder heeft een strafklacht neergelegd. Er werd een nieuw tuchtonderzoek geopend voor het niet opvolgen van de batonnale injunctie.

Tevens kwam aan het licht dat de advocaat de aan de beschermde persoon toekomende gelden had aangewend voor aflossing van persoonlijke schulden.

De ten laste gelegde feiten houden een zeer ernstige tekortkoming in op de beginselen van waardigheid, rechtschapenheid en kiesheid die aan het beroep van advocaat ten grondslag liggen en die een behoorlijke beroepsuitoefening moeten waarborgen, te meer nu het niet alleen gaat om inbreuken gepleegd in de hoedanigheid van advocaat, maar ook in het kader van het door de rechtbank toevertrouwde en reeds sedert 2008 beëindigde mandaat van schuldbemiddelaar. Niet enkel wordt de goede naam van de advocatuur in het algemeen in het gedrang gebracht, maar wordt ook het vertrouwen van de magistratuur in de beroepsgroep van de advocaten in het bijzonder geschaad. Dit is des te meer het geval nu de feiten werden gepleegd ten nadele van personen die maatschappelijk reeds in een zwakkere positie verkeren.

Gelet op de ernst van de feiten moet de zwaarste sanctie van schrapping worden opgelegd. Ook de kosten van het onderzoek worden ten laste van de advocaat gelegd. De tuchtraad beveelt bovendien de bekendmaking van de – geanonimiseerde - beslissing in het balietijdschrift. De tot dit tijdschrift beperkte publicatie respecteert de eerbiediging van het privéleven gewaarborgd bij art. 22 van de Grondwet, nu er een redelijk verband van evenredigheid bestaat tussen de gevolgen van de publicatie voor de betrokken persoon, en de belangen van de advocatengemeenschap.