TAA/SA/0225/2015 en TAA/SA/0227/2015 en TAA/SA/0229/2015: Beslissing 29 maart 2016

Procedureel: toepassing art. 6 EVRM

Voor sommige onderdelen van de betichting was het misschien verkieslijk geweest dat de tenlasteleggingen geïndividualiseerd zouden geweest zijn, doch een aantal feiten kunnen lastens beide advocaten ten laste gelegd worden. Beide advocaten hebben in het onderzoek hun standpunt kunnen laten kennen i.v.m. de hen ten laste gelegde feiten, met name in het individueel verhoor door de aangestelde verslaggever. Zij hebben zich op elk van de betichtingen, zowel mondeling tijdens hun gezamenlijke pleidooien ter zitting als schriftelijk zoals blijkt uit de door hen gezamenlijk neergelegde conclusies, kunnen verdedigen. De rechten van verdediging werden niet geschonden.

Ten gronde

Advocaten mrs. X en Y worden, afzonderlijk of samen, een enorme lijst van feiten ten laste gelegd.

Een aantal van de vele tenlasteleggingen worden bewezen verklaard, aan aantal niet of zijn verjaard.

Zo bijvoorbeeld is het bewezen dat mr. X en mr. Y nalatig zijn geweest door dossiers niet tijdig over te maken, gelden niet tijdig door te storten en geen overzichtelijke afrekening te voorzien. Het bewijs van achterhouden van gelden ligt niet voor.

Tevens werden beide advocaten bv. nalatigheden ten laste gelegd bij de behandeling van hun dossiers als collectief schuldbemiddelaar. Eerst werden hen - in onderling overleg met de voorzitter van de arbeidsrechtbank - geen nieuwe aanstellingen meer gegeven, doch nadien werd tevens door de voorzitter van de arbeidsrechtbank beslist om hen ook te ontheffen van hun taak in de nog lopende dossiers. Een collectieve schuldbemiddelaar staat dan wel onder het toezicht staat van de arbeidsrechtbank, doch het niet correct uitvoeren door een advocaat van een mandaat hem toevertrouwd door de rechtbank, vormt een inbreuk op de waardigheid, rechtschapenheid en kiesheid, vermits dergelijke mandaten aan de advocatuur worden toevertrouwd op basis van het vertrouwen dat in de advocatuur wordt gesteld..

Zo ook werden o.m. bewezen verklaard: niet tijdig beantwoorden van brieven van de stafhouder, niet betalen baliebijdragen, niet betalen van een vervangingsvergoeding…

Advocaat X is eerder al tuchtrechtelijk veroordeeld tot twee maanden effectieve schorsing en advocaat Y heeft geen tuchtrechtelijk verleden. Voor beiden is een deel van de tenlasteleggingen bewezen en een deel niet bewezen of verjaard. Voor de bewezen verklaarde feiten wordt aan advocaat X de sanctie van drie maanden schorsing opgelegd en aan advocaat Y de sanctie van acht dagen schorsing met uitstel voor 5 jaar. Een tijdig hoger beroep tegen deze beslissing zal in voorkomend geval de tenuitvoerlegging ervan schorsen.