Deontologie-advies Advies 544

U vraagt of het een advocaat deontologisch is toegelaten een notariële verklaring af te leggen in de zin van de wet van 25 april 2007 houdende diverse bepalingen, zoals gewijzigd bij de wet van 15 januari 2014, om zijn hoofdverblijfplaats te beschermen tegen eventuele beslagen in verband met zijn beroepsactiviteiten.

Hoofdstuk II ‘Niet-vatbaarheid voor beslag van de woning van de zelfstandige’ van de wet van 25 april 2007 houdende diverse bepalingen (BS, 8 mei 2007) werd ingevoegd om de zelfstandige zijn beroepsactiviteiten te kunnen laten ontplooien zonder zijn hoofdverblijfplaats en dat van zijn gezin in het gedrang te brengen. De wet voegde een nieuwe uitzondering op het principe van de gelijkheid tussen schuldeisers in door een vorm van vermogensafsplitsing in bepaalde gevallen toe te staan.

Luidens de titel van het genoemde hoofdstuk II is de wet van 25 april 2007 van toepassing op zelfstandigen. Artikel 72 verduidelijkt dit als volgt:

“Voor de toepassing van dit hoofdstuk verstaat men onder zelfstandige: iedere natuurlijke persoon die in België, een beroepsbezigheid in hoofdberoep, in bijberoep, of een beroepsbezigheid na pensionering uitoefent uit hoofde waarvan hij niet door een arbeidsovereenkomst of door een statuut verbonden is.
Voor de bepaling van het hoofberoep wordt rekening gehouden met de cumulatie van afzonderlijke zelfstandige activiteiten die samen het hoofdberoep uitmaken.
De activiteiten van mandataris van een rechtspersoon maakt een zelfstandige beroepsbezigheid uit in de zin van het eerste lid.”

De beoefenaars van een vrij beroep en in het bijzonder advocaten, worden hieronder begrepen.

Artikel 74 van de wet van 25 april 2007 bepaalt dat de verklaring van niet-beslagbaarheid op straffe van nietigheid moet verleden worden voor een notaris.

Ik besluit dat er geen deontologisch beletsel bestaat voor een advocaat om toepassing te maken van hoofdstuk II van de wet van 25 april 2007.

Jacques Van Malleghem
Bestuurder departement deontologie