Deontologie-advies Advies 108

Mijnheer de Gerechtsdeurwaarder,

1. Ik dank U voor uw brief van 15 januari ll., waarop ik wegens tijdsgebrek slechts nu kan antwoorden.

U stelt dat U volledig regelmatig uw ambt heeft verleend (en ik zie inderdaad geen enkele onregelmatigheid) om een uitvoerbaar vonnis ten uitvoer te leggen op instructie van de partijen, in casu van haar raadsman).

U stelt met verbijstering vast dat U persoonlijk werd gedagvaard in aansprakelijkheid en dat U wordt verweten het vonnis, dat uitvoerbaar bij voorraad werd verklaard niettegenstaande elk verhaal, te hebben uitgevoerd.

U besluit daaruit dat het enkel gaat om tijdwinst en intimidatie en dat het persoonlijk in de zaak betrekken van de uitvoerende gerechtsdeurwaarder, deze noodzaakt de verzekering aan te schrijven en zich door een advocaat te laten vertegenwoordigen.

U leidt daar een ernstige beroepsfout uit af van de advocaat van de verzetdoende partij en wenst mijn advies desbetreffend te kennen.

2. In casu is vanzelfsprekend een gerechtsdeurwaarder slechts een uitvoerder bij gezag van recht van de vonnissen die hem ter beschikking worden gesteld door de partijen met het verzoek een uitvoering te benaarstigen.

Het is slechts in zeer uitzonderlijke gevallen dat een persoonlijke fout aan de deurwaarder zal kunnen verweten worden wanneer hij een procedurele fout zou gemaakt hebben, wat hier niet voorligt, of wanneer hij zijn ambt zou lenen tot een klaarblijkelijk kwaadwillige en tergende uitvoering.

3. Men kan bezwaarlijk voorhouden dat U op de hoogte zou geweest zijn van het ganse verhaal dat in de verzetakte wordt vermeld, temeer daar U door een confrater in Dendermonde bedoelde opdracht hebt gekregen en van het ganse achterliggend verhaal (voor zover dat zou bewezen zijn) niets kon afweten.

Toch wordt U verweten in de dagvaarding op verzet bij de Beslagrechter dat U verantwoordelijk zou zijn omdat U uw ambt zou verleend hebben voor een manifest misbruik van recht.

Het lijkt niet door de tegenpartij te worden aangetoond dat U enige voorkennis zou hebben van het verhaal (indien het juist zou zijn) noch dat U persoonlijk zou samengespannen hebben met de partij om een tergende procedure te voeren.

U heeft eenvoudig uw ambt verleend.

4. Of dit kan aangemerkt worden als een beroepsfout van de advocaat in kwestie, wil ik echter een voorbarige conclusie noemen vermits op dit moment nog niet geweten is of het verhaal wel klopt en/of deze partij voor de Beslagrechter haar aansprakelijkheidstelling zou hard kunnen maken.

Ik denk niet dat de Stafhouder, die over het algemeen de partijen niet wil belemmeren in de uitoefening van hun volledige rechten, ter zake zonder meer tot het besluit zal komen dat hier een deontologische fout door de advocaat in kwestie is gemaakt.

5. Iets anders is of een dergelijke beschuldiging, die op zeer losse gronden blijkbaar aan uw adres wordt gericht, niet de aansprakelijkheid van de verzetdoende partij zelf in het gedrang kan brengen.

Mij komt voor dat het aan de Beslagrechter zal toekomen om in het kader van een mogelijke tegeneis die U kunt stellen in schadevergoeding wegens tergend en roekeloos in opspraak brengen van uw ambt, daarover te oordelen.

6. De advocaat wordt normaal geacht de instructies van zijn cliënt uit te voeren en kan zich daar ook eventueel achter verschuilen om te zeggen dat niet hijzelf maar de cliënt beslist heeft tot deze actie.

Een persoonlijke aansprakelijkstelling van een advocaat is trouwens in het kader van deze procedure niet mogelijk omdat de advocaat zelf geen procespartij is.

Mocht uit de verdere behandeling van het dossier en het oordeel van de Beslagrechter ter zake blijken dat de rol van de advocaat meer is geweest dan deze van iemand die de instructie van zijn cliënt uitvoert en dat hij persoonlijk in opspraak wordt gebracht wegens het lichtzinnig aansprakelijk stellen van de uitvoerende gerechtsdeurwaarder, dan zou eventueel een aparte actie tegen hem kunnen worden gevoerd en zou de zaak onder de aandacht van de Stafhouder kunnen worden gebracht.

Zolang de Beslagrechter echter geen uitspraak heeft gedaan, lijkt mij dit geen nuttige weg.

7. Het zal er dus in eerste instantie op aan komen nu U partij is in het geschil U als een partij te gedragen en een eis in schadevergoeding te stellen wegens tergend en roekeloos dagvaarden van de gerechtsdeurwaarder en tergende en roekeloze affirmaties over een aansprakelijkheid in deze procedure, waarbij een schadevergoeding kan worden geëist tegen de partij persoonlijk er op wijzend dat uiteindelijk men hier een intimidatie heeft beoogd en mogelijk tijdwinst.

Jo Stevens
Bestuurder departement deontologie