TB-0117-2014: Beslissing 9 december 2014

De tenlastelegging m.b.t. het jaar 2010-2011 is verjaard nu door de stafhouder voor het betrokken jaar niet tijdig een tuchtvervolging werd ingesteld.

De tuchtbevoegdheid is niet beperkt tot die gevallen waarin de beginselen van waardigheid, rechtschapenheid en kiesheid in het gedrang worden gebracht. Het tweede lid van art. 455 Ger. W. bepaalt uitdrukkelijk "... alsook de inbreuken op de reglementen te bestraffen...". De tekst van art. 455 Ger. W. is niet vatbaar voor interpretatie.

De advocaat miskent de regelgevende bevoegdheid van de Orde van Vlaamse Balies door te stellen dat het OVB-reglement permanente vorming discrimineert door voor te schrijven welke opleidingen in aanmerking komen voor erkenning en op welke wijze kan worden voldaan aan de verplichting tot permanente vorming. De vergelijking dat permanente vorming zoals reglementair vastgelegd evenwaardig zou zijn aan zelfstudie, mist iedere grond om hieruit een discriminatie te kunnen afleiden. Permanente bijscholing behoort niet tot de privésfeer van de advocaat doch wel tot de beroepssfeer. Er is geen reden tot een prejudiciële vraag aan het Grondwettelijk Hof. De argumenten van de advocaat steunen op een duidelijke miskenning van de regelgevende bevoegdheid van de Orde van Vlaamse Balies.

De advocaat laat zelfs na om een aanvraag in te dienen om diverse opleidingsactiviteiten waaraan hij klaarblijkelijk deelneemt en die in aanmerking kunnen komen voor erkenning als permanente vorming, via de geëigende weg ook effectief als dusdanig te laten erkennen.

Het is passend om de beslissing van de tuchtraad te bevestigen o.m. gelet op de halsstarrige houding van de advocaat, die ondanks talloze aanmaningen door de stafhouder, blijft weigeren de toepasselijke reglementen na te leven. Het hoger beroep is ongegrond. De opgelegde sanctie van een maand schorsing blijft gehandhaafd.