TAG-305: Beslissing 27 mei 2015

Afwerving van cliënteel is principieel niet verboden als gevolg van de werking van de vrije markt en behoort tot de essentie van de concurrentiestrijd. Het kan een gewezen medewerker niet verweten worden dat hij gebruik maakt van de verworven vorming, beroepskennis en ervaring om de concurrentie aan te gaan. Dat betekent op zich natuurlijk niet dat de afwerving altijd en in alle omstandigheden kan worden toegelaten. De overeenkomst van de advocaat met het voormalig kantoor hield een niet-concurrentiebeding in dat gedurende een periode van twee jaar na het beëindigen van de samenwerking het verlenen van diensten aan de cliënten van de andere partij verbiedt. Doch diezelfde overeenkomst erkent anderzijds ook het recht van het cliënteel op vrije keuze van advocaat. Om onrechtmatig of deloyaal te zijn moet de afwerving dus geschieden in bijzondere omstandigheden. Deze omstandigheden zijn niet bewezen. Minstens is er sprake van twijfel die in het voordeel van de advocaat moet gelden.

Ook de tenlastelegging dat de advocaat na beëindiging van de samenwerking met het kantoor t.a.v. cliënteel van dat kantoor aan slechtmaking zou doen en/of hebben gedaan, is niet bewezen.

De tenlastelegging dat de advocaat is opgetreden als raadsman van afgeworven cliënteel n.a.v. betwistingen omtrent ereloon- en kostenstaten in dossiers van deze cliënten waarvoor hij destijds als medewerker van dat kantoor prestaties heeft verricht, is evenmin bewezen. De advocaat was namelijk enkel opgetreden om de zaak te laten verdagen en om conclusietermijnen vast te leggen, doch niet voor de behandeling ten gronde. Een advocaat moet de nodige omzichtigheid aan de dag leggen bij het optreden tegen confraters, doch anderzijds is er ook de plicht van de advocaat om zijn cliënt bij te staan en desnoods bewarende maatregelen te nemen om verstek te vermijden.

De advocaat wordt vrijgesproken.