TAG-259: Beslissing 4 december 2013

Alle ten laste gelegde feiten zijn bewezen en maken een inbreuk uit op de waardigheid, de rechtschapenheid en de kiesheid die aan het beroep van advocaat ten grondslag liggen en die een behoorlijke beroepsuitoefening moeten waarborgen. De feiten worden op zichzelf overigens niet betwist door de advocaat. De advocaat heeft evenwel intussen de puntentekorten weggewerkt en biedt tevens zijn verontschuldigingen aan voor het niet (tijdig) beantwoord hebben van de brieven van de stafhouder. De tuchtraad is de mening toegedaan dat deze feiten een inbreuk uitmaken op de elementaire deontologische principes die aan het beroep van advocaat ten grondslag liggen, waarbij niet kan worden getolereerd dat het gezag van de stafhouder aldus wordt uitgehold. Met betrekking tot geen gevolg te hebben verleend aan de oproepingen tot verhoor van de stafhouder, belooft de advocaat dat dergelijke feiten zich in de toekomst niet meer zullen voordoen.

Wat de graad van de tuchtsanctie betreft houdt de tuchtraad enerzijds rekening met de aard van de feiten en anderzijds met het blanco tuchtrechtelijk verleden en zijn plannen om in de toekomst opnieuw werkzaam te worden in een groepsverband, wat hem het uitzicht moet bieden op een ordentelijke werkwijze, zodat de feiten zich in de toekomst niet meer voordoen. Tenslotte haalt de advocaat ook aan dat hij in die moeilijke periode te kampen heeft gehad met persoonlijke problemen, waarvoor de tuchtraad alle begrip heeft. De advocaat vraagt aan de tuchtraad dan ook om hem de gunst van de opschorting van de uitspraak te willen verlenen. De tuchtraad meent dat aan de advocaat alle vertrouwen mag worden geschonken en hoopt dat de huidige tuchtprocedure op zich zal volstaan opdat dergelijke feiten zich in de toekomst niet meer voordoen. De tuchtraad verleent dan ook de gunst van de opschorting van de uitspraak doch veroordeelt de advocaat wel tot de kosten.