TAG-212: Beslissing 10 april 2013

Het behoort enkel tot de bevoegdheid van de tuchtraad om de tenlastelegging te onderzoeken, in casu de kwalificatie "niet beantwoorden briefwisseling stafhouder". De tuchtraad is niet gevat om te oordelen over enige kwalificatie die betrekking zou hebben op smaad aan of in diskrediet brengen van de stafhouder. De tuchtraad moet ook niet oordelen of de advocaat al dan niet zijn excuses had dienen aan te bieden aan de stafhouder.

Het niet beantwoorden van brieven van de stafhouder is onaanvaardbaar, omdat zulks de goede werking van het (reeds overbelaste) kabinet van de stafhouder belast. Een dergelijke houding maakt, naast een miskenning van het respect verschuldigd aan het hoofd van de Orde, ook een ernstige aantasting uit van de goede werking van de Orde in één van haar meest essentiële aspecten, namelijk de controle op de naleving van deontologische normen.

De advocaat die de cliënt niet informeert brengt schade toe aan het imago van de advocatuur en schendt zo de beginselen van waardigheid, rechtschapenheid en kiesheid die aan het beroep van advocaat ten grondslag liggen en een behoorlijke beroepsuitoefening moeten waarborgen (art. 455 Ger. W.).

Lichtere tuchtstraffen worden van rechtswege uitgewist na een periode van zes jaar te rekenen van de uitspraak. De berisping mag zonder discussie worden aangezien als een lichtere tuchtstraf. De tuchtraad mag dus geen rekening houden met de tuchtrechtelijke veroordelingen die op het ogenblik van de uitspraak ouder zijn dan zes jaar. Doch bij beslissing van deze tuchtraad dd. 10/09/2008 (minder dan zes jaar) werd de advocaat veroordeeld tot de tuchtsanctie van de berisping wegens het niet beantwoorden van de brieven van de stafhouder en wegens een tenlastelegging die zonder twijfel ook verband houdt met de nonchalance waarmee de advocaat zijn kantoor voert. Niettegenstaande deze beslissing acht de advocaat het kennelijk nog steeds niet nodig om zich te conformeren aan de geldende deontologische regels. Uit zijn houding blijkt thans duidelijk een persistente ingesteldheid in hoofde van de advocaat, die de tuchtrechtelijke overheden van zijn balie blijkt te minachten. Derhalve kan niet meer worden volstaan met een principiële bestraffing, maar dient een ernstige effectieve schorsing te worden opgelegd teneinde de advocaat te doen begrijpen dat in de toekomst de geldende deontologische regels door hem strikt moeten worden nageleefd. De tuchtraad legt een schorsing op van zes weken.