Rechtspraak-advocatuur Pro­ble­ma­tiek van de internering

Het voormelde arrest van het Grondwettelijk Hof oordeelde: “Wanneer het bevoegde rechtscollege heeft geoordeeld dat een geïnterneerde persoon moet worden opgenomen in een aangepaste inrichting, staat het aan de bevoegde overheden ervoor te zorgen dat die persoon daar kan worden opgenomen. Indien, wanneer de door de Commissie tot bescherming van de maatschappij aangewezen inrichting de geïnterneerde persoon niet kan opnemen, een redelijk evenwicht moet worden gezocht tussen de belangen van de overheden en die van de betrokkene, worden een dergelijk evenwicht verbroken wanneer de betrokkene voor onafzienbare tijd in een inrichting wordt gelaten die het bevoegde rechtscollege met het oog op de reclassering van de betrokkene onaangepast heeft geacht. ” (Grondwettelijk Hof 17 september 2009, § B.7.3.) 

In voorliggende beslissing van 8 november 2010 oordeelde de CBM van Gent tevens dat uit de rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens voortvloeit dat de opsluiting van geesteszieken in de gevangenis overeenkomstig artikel 5.1 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens onrechtmatig is aangezien een gevangenis geen inrichting is die aangepast is aan de bijzondere behoeften van geesteszieken.

Zo somt de CBM van Gent onder andere op dat:

• “het in de gegeven omstandigheden om voormelde therapeutische redenen vereist is dat betrokkene voor behandeling wordt opgenomen in een private inrichting, nl. een psychiatrische kliniek gespecialiseerd in een intensieve psychiatrische zorg die eveneens de nodige beveiliging kan waarborgen”
• “de onmiddellijke vrijstelling van geïnterneerde geen optie is, noch op het vlak van veiligheid, noch op het vlak van noodzakelijke therapeutische zorg”.

(Zie ook A. DE CLERCK en H. HEIMANS, “Storm van collectieve acties voor rechten van geïnterneerden” in Juristenkrant 15 september 2010, p. 12)