Aanpassing van de verjaring van de straf­vor­de­ring ligt op tafel

Het wetsontwerp heeft tot doel om het verjaringssysteem te vereenvoudigen en logischer en overzichtelijker te maken door onder meer de termijn te koppelen aan de straf in abstracto (zoals vastgesteld in de wet). 

We onderschrijven die doelstellingen in het licht van de complexiteit van het huidige systeem en de partiële ingrepen die de wetgever de afgelopen drie decennia heeft doorgevoerd.

We hebben wel onder meer volgende opmerkingen meegegeven aan de wetgever:

• Onduidelijkheid over de impact van herhaling op de verjaringstermijn. Nu de wetgever wenst af te stappen van het principe dat de straf in concreto de verjaringstermijn bepaalt, rijst de vraag of er dan ook wordt afgeweken van het klassieke standpunt dat wettelijke herhaling geen en bijzondere herhaling wel impact heeft op de verjaringstermijn.
• Het ontwerp behandelt eendaadse samenloop maar niet meerdaadse samenloop.
• De memorie benadrukt dat schorsingsgronden enkel gelden wanneer er werkelijk een beletsel bestaat voor de instelling of uitoefening van de strafvordering. De tekst spreekt echter ook nog steeds over schorsing "wanneer de wet dit bepaalt".
• De nood aan een billijke en correcte afstemming op het nieuwe Strafwetboek dat vandaag ook in de Kamer voorligt.

De aanpassing aan de regels inzake extraterritoriale bevoegdheid is veelal een herstructurering ter optimalisering van de leesbaarheid van de relevante artikelen. Wel wijzen we op de mogelijke impact op het aantal dossiers en dus de werklast door:

• de gewone verblijfplaats en niet langer de hoofdverblijfplaats te gebruiken om iemand te kunnen vervolgen die in het buitenland een in België strafbaar feit heeft gepleegd
• de extraterritoriale rechtsmacht uit te breiden tot de poging tot misdrijf