TAA/SA/0059/2011 en TAA/SA/006/2011: Beslissing 27 maart 2014

De tenlastelegging slaat op het afsluiten van een transactie rechtstreeks met de tegenpartij en zonder tussenkomst van een nochtans bekende tegenstrever. Dergelijke eventuele deontologische fout is niet vergelijkbaar met een klachtmisdrijf en houdt niet op te bestaan als gevolg van de eventuele latere instemming van de tegenstrever met de gestelde foutieve handelingen. Een advocaat kan de miskenning van de beroepsregels door zijn tegenstrever immers in principe niet dekken, maar het door de verdediging aangevoerde middel dat de (latere) klacht van de tegenstrever enkel bedoeld was om voor zijn cliënt tijd te winnen en deze niet te moeten laten betalen, verdient mogelijk nader onderzoek omdat het in verband kan staan met de evaluatie van de zwaarwichtigheid of de gevolgen van de mogelijke inbreuk en/of de schade die deze inbreuk al dan niet veroorzaakt heeft.

Nu de tuchtraad zich diverse vragen bleef stellen over het dossier, werd een getuigenverhoor en persoonlijke verschijning bevolen teneinde bijkomende opheldering te bekomen. Evenwel heeft het getuigenverhoor geen bewijzen opgeleverd van de in de sententie van 26/9/2013 gekwalificeerde feiten.

De rechtsgeldigheid van de afgesloten transactie zoals weerhouden in de tenlastelegging is niet determinerend voor de weerhouden inbreuken, die betrekking hebben op rechtstreekse contacten (in de meest ruime zin) met een tegenpartij zonder tussenkomst van haar raadsman.

De tuchtraad meent dat er teveel twijfels en onzekerheden bestaan nopens het juiste verloop van de feiten, voorafgaand aan de WCO-stemming zodat het rechtstreeks afsluiten van een transactie met een tegenpartij zonder tussenkomst van haar advocaat of het bedrieglijk voorhouden dat deze partij vertegenwoordigd was (zoals weerhouden in de tenlastelegging) niet bewezen voorkomt.

Een eventuele inbreuk op artikel 73 van de WCO-wet kan wel degelijk (zoals elke strafrechtelijk beteugelde handeling) eveneens een tuchtvergrijp uitmaken, maar is in casu niet bewezen.

De evaluatie van de zwaarwichtigheid of de gevolgen van de mogelijke tuchtrechtelijke inbreuk verdienen geen nader onderzoek als de tuchtrechtelijke inbreuk zelf niet bewezen is.

De tuchtraad verklaart de tuchtvervolging toelaatbaar en de tenlastelegging niet bewezen en spreekt de advocaten vrij zonder kosten.